استان كهگيلويه وبويراحمد با مساحت 16264كيلومتر مربع در جنوب غربي ايران قرار دارد. اين استان بين دو مدار 29 درجه و52 دقيقه، و31 درجه و26 دقيقه ي شمالي ونصف النهار هاي 49 درجه و55 دقيقه، و51 درجه و53 دقيقه ي شرقي قرار گرفته است. از شمال به استانهاي اصفهان وچهار محال و بختياري ،از شرق با فارس ،از جنوب با فارس وبوشهر واز غرب با خوزستان همسايه است.
ناهمواري هاي استان:
كهگيلويه وبويراحمد منطقه ي ناهمواري است. حدود سه چهارم مساحت منطقه ازارتفاعات وتپه ماهورها تشكيل شده است. دشتها تنها يك چهارم مساحت را تشكيل مي دهند. بلندترين نقطه در اين استان قله ي دنا واقع در شهرستان دنا با ارتفاع 4409 متر وپست ترين نقطه ي آن چره زن در جنوب غربي بي بي حكيمه در شهرستان گچساران مي باشد كه 197 متر از سطح دريا ارتفاع دارد.
كوههاي اين استان از رشته كوههاي زاگرس به شمار مي روند كه در شمال با داشتن يخچال هاي طبيعي سرچشمه رودهاي پرآب هستند. كوههاي مهمي همچون كوه خائيز در جنوب دهدشت، كوههاي نيل وحجال در شمال شرق ياسوج، كوه خامي در شمال شرق گچساران، كوه نور( نير) در مركز استان، كوههاي سياه وسفيد در بهمئي وشرق لنده وكوه دل افروز در شمال وكوه ساورز از مهمترين كوههاي استان به شمار مي روند.
دشتهاي سروك، دشت روم در شهرستان بويراحمد ودشتهاي امامزاده جعفر، ليشتر، دشت گز وباشت در شهرستان گچساران، چرام ودهدشت در كهگيلويه از دشتهاي مهم استان هستند.
آب وهواي استان: بدليل كوهستاني بودن وامتداد اين كوهها از شمال غربي به جنوب شرقي وبلندي آنها، همچون سدي در مقابل توده هاي فعال جوي مقاومت مي كنند. از اين رو در تنوع آب وهوايي استان مؤثر واقع شده اند ودو نوع آب وهواي سردسيري وگرمسيري به وجود آمده است.
ناحيه ي سردسير:
اين ناحيه تقريباً نيمي از كل مساحت استان را در بر گرفته است وقسمت شمال وشرق استان را به خود اختصاص داده است. نواحي سردسيري خود به دو ناحيه ي سردسير وسرحد ( كه سرد تر است) تقسيم مي شود. در اين ناحيه ميزان بارش برف وباران زياد بوده واز جنگل هاي انبوه بلوط، بنه، كيكم، بادام، وسرو كوهي پوشيده شده است. بارندگي از نيمه دوم مهر ماه شروع وتا اواخر ارديبهشت در اين ناحيه ادامه دارد. ميزان بارندگي در اين ناحيه بين 540 تا 884 ميلي متر مي باشد.
ناحيه گرمسيري:
اين ناحيه بيش از نيمي از كل مساحت استان را در بر گرفته است. در جنوب وغرب استان واقع شده ودر مسير وزش بادهاي گرم خوزستان قرار دارد. در تابستان آب وهواي گرم وخشك دارد.و ميزان بارندگي در آن كم است. در فصل هاي پائيز وزمستان آب وهواي ملايم بهاري داردو سبب مي شود سرتاسر منطقه از گل وگياه پوشيده شود .بارندگي از نيمه ي دوم آبان ماه شروع مي شود وتا نيمه ي اول ارديبهشت ادامه مي يابد. متوسط ميزان بارندگي در ناحيه گرمسيري بين 300 تا 420 ميلي متر است.
در اين استان به طور كلي دو نوع باد مي وزد: بادهاي فصلي وبادهاي محلي
بادهاي فصلي:
همچون باد شمال كه باران زا است واز طرف شمال غربي اين استان را تحت تأثير قرار مي دهد وسبب ريزش باران در زمستان است. باد جنوب باد فصلي ديگري است كه به باد چپ نيز معروف است واز جنوب وجنوب غربي مي وزد. بدليل گرمي وخشكي بيش از حد، غالباً به مزارع ومحصولات آسيب وارد مي كند.
بادهاي محلی: بادهاي محلي همچون باد آشوب در سررود بويراحمد عليا، باد زير روز در بهمئي، باد كوه باد در بويراحمد گرمسيري وبهمئي ، باد چوغان از مهمترين بادهاي محلي استان هستند.
منابع آب:
رودها: به علت وجود مناطق مرتفع و وزش بادهاي مرطوب هر دو منطقه ي سردسير وگرمسيري از ميزان بارندگي خوبي برخوردارند. اين بارندگيها باعث به وجود آمدن رودهاي متعددي در اين استان شده اند.مهمترين رودهاي كهگيلويه وبويراحمد عبارتند از: رود مارون كه در تنگ تكاب از مرز استان خارج مي شود واز كنار بهبهان گذشته وبه نام رود جراحي وارد خليج فارس مي شود. رود بشار: كه به نام هاي گرم، خرسان ، ونهايتاً كارون مشهور است واز ارتفاعات ياسوج سرچشمه مي گيرد. اين رود در ضلع شمالي كوه غارون ( وجه تسميه كارون) به همين نام از مرز استان خارج مي شود وبا دريافت شاخه هايي همچون بازفت وآرمند در شهرستان لردگان، از وسط شهر اهواز گذشته .به خليج فارس مي ريزد.
رود خيرآباد:
سرچشمه اين رود در قسمت مركزي استان يعني ديلگان بويراحمد وتسوج كهگيلويه است وبه نامهاي سر كورتع تسوج، پيچاب، شاه بهرام، نازمكان وخيرآباد معروف است وسرانجام به رود زهره مي ريزد. رود زهره: اين رود از ارتفاعات تنگ تا مرادي وگجستان وباشت وكوههاي شمال شرقي شهرستان ممسني سرچشمه مي گيرد وبه نام رود زهره در ضلع جنوبي شهرستان گچساران از مرز استان خارج و پس از دريافت شعبه ي خيرآباد به نام هنديجان به خليج فارس مي ريزد. رودهاي شور در شهرستان گچساران وبابا احمد در منطقه بهمئي ورود بهمئي از ديگر رودهاي استان هستند.
درياچه ها وتالاب ها:
1-درياچه مور زرد زيلايي :
در135 كيلومتري شمال غرب ياسوج ودر ارتفاعات 2180 متري از سطح دريا قرار دارد. مساحت اين درياچه 14 هكتار است. حداقل عمق آن 7 متر وحداكثر آن 14 متر است. اين درياچه در تنگي واقع شده كه اطراف آن را كوه هايي با سنگ آهكي پوشانده. تعدادي آبزيان در اين درياچه به حيات خود ادامه مي دهند كه ماهي كپور معمولي از مهمترين آنهاست.
2- تالاب برم الوان:
در40 كيلومتري شهر ليكك بهمئي، دهستان سرآسياب يوسفي واقع شده است. آب آن دائمي است وارتفاع آن از سطح دريا 1100 متر مي باشد. مساحت اين درياچه 15 هكتار وحداقل عمق آب آن 12 متر وحداكثر 30 متر مي باشد.
برم هاي كوچك وفصلي ديگري همچون برم علي داد، دره صحه در زيلايي، برم مداب در شرق ياسوج در دهستان كاكان، برم كوه گل سي سخت وبرم دلي پيروزك در شهرستان بويراحمد وبرم گراب ديشموك، برم كهكزك، برم شرابگروه در سرفارياب در شهرستان كهگيلويه وبرم خوني شاه بهرام در شهرستان گچساران وجود دارند كه مجموعاً به همراه 160 چشمه و16 قنات وتعدادي چاه عميق ونيمه عميق منابع آب استان را تأمين مي كنند.